سفارش تبلیغ
صبا
بچه ها من تنهام!!!کمک

 

تکیه بر دیوار کردم خاک بر فرقم نشست

 

سلام ای بی وفا ،‌ ای بی ترحم

سلام ای خنجر حرفای مردم

سلام ای آشنا با رنگ خونم

سلام ای دشمن زیبای جونم

بازم نامه می دم با سطر قرمز

آخه این بار شده من با تو هرگز

نمی خوام حالتو حتی بدونم

تعجب می کنی آره همونم

همونی که زمونی قلبشو باخت

همون که از تو یک بت ،‌ یک خدا ساخت

همونی که برات هر لحظه می مرد

که ذکر نامتو بی جون نمی برد

همونم که می گفتم نازنینم

بمیرم اما اشکاتو نبینم

همون که دست تو ،‌ مهر لباش بود

اگه زانو نمی زد غم باهاش بود

حالا آروم نشستم روی زانوم

ولی دیگه گذشت اون حرفا ،‌ خانوم

تعجب می کنی آره عجیبه

می خوام دور شم ازت خیلی غریبه

خیال کردی همیشه زیر پاتم ؟

با این نامردیت بازم باهاتم ؟

برات کافی نبود حتی جوونیم

تموم شد آره گم شد مهربونیم

دیگه هر چی کشیدم بسه دختر

نمی بینیم همو این خوبه ،‌ بهتره

دیگه بسه برام هر چی کشیدم

فریبی بود که من از تو ندیدم

دروغی هست نگفته مونده باشه ؟

کسی هست تو خیال تو نباشه ؟

عجب حتی دریغ از یک محبت

دریغ از یک سر سوزن صداقت

دریغ از یک نگاه عاشقونه

دریغ از یک سلام بی بهونه

نه نفرینت چرا ، این رسم ما نیست

اگر چه این چیزا درد شما نیست

گل بیتا چرا اخمات توهم شد؟

چیه توهین به ذات محترم شد ؟

دیگه کوتاه کنم با یک خداحافظ

که عشق ما رسید به سد هرگز


 

                                                                    

                                                                     تکیه بر دیوار کردم خاک بر فرقم نشست

عاشق شدم ولی عا قبت دلم شکست

عاشق شدم ولی عاقبت قلبم شکست


نوشته شده در یکشنبه 90/6/27ساعت 12:19 عصر توسط افشین نظرات ( ) | |

آدمهای ساده را دوست دارم.

همان ها که بدی هیچ کس را باور

 

ندارند.

 

همان ها که برای همه لبخند دارند

 

همان ها که همیشه هستند،

 

برای همه هستند.

 

آدمهای ساده را

 

باید مثل یک تابلوی نقاشی

 

ساعتها تماشا کرد؛

 

عمرشان کوتاه است.

 

بسکه هر کسی از راه می رسد

 

یا ازشان سوءاستفاده می کند یا

 

زمینشان میزند

 

یا درس ساده نبودن بهشان می دهد.

 

آدم های ساده را دوست دارم.

 

بوی ناب

 

“آدم” می دهند”

 


نوشته شده در جمعه 90/6/25ساعت 12:22 عصر توسط افشین نظرات ( ) | |

هرغمی که در قلب بشرجادارد


 

هرحقارتی که در شرایط بشری وجود دارد

وهرفاجعه ای که بشرتجربه می کند

همگی از یک تصمیم بشرناشی شده است

این تصمیم که ازهمدیگرکناره گیری کنیم

آگاهی متعالی خود راندیده بگیریم

گرایش خودرانسبت به همدیگربدبدانیم

ویکی بودنمان را واهی بپنداریم

بااین تصمیم ماخویشتن  حقیقی خویش را نادیده گرفته ایم

ومنفی بافی هاازهمین نادیده گرفتن به وجود آمده

تمامی خشم ناامیدی وتلخ کامی های مادراثر

مرگ ازبالا ترین شادمانی ماتولدیافته

    است از:شادمانی یکی بودن


نوشته شده در جمعه 90/6/25ساعت 12:21 عصر توسط افشین نظرات ( ) | |

گاهی که دلم
به اندازه ی تمام غروبها می گیرد
چشمهایم را فراموش می کنم
اما دریغ که گریه ی ، دستانم نیز مرا به تو نمی رساند
من از تراکم سیاه ابرها می ترسم و هیچ کس
مهربانتر از گنجشکهای کوچک کوچه های کودکی ام نیست
و کسی دلهره های بزرگ قلب کوچکم را نمی شناسد
و یا کابوسهای شبانه ام را نمی داند
با این همه ، نازنین ، این تمام واقعه نیست
از دل هر کوه کوره راهی می گذرد
و هر اقیانوس به ساحلی می رسد
و شبی نیست که طلوع سپیده ای در پایانش نباشد
از چهل فصل دست کم یکی که بهار است من هنــوز تورا دارم


نوشته شده در دوشنبه 90/6/21ساعت 12:58 عصر توسط افشین نظرات ( ) | |

 

قصه عشق 



 

عشق تنها یک قصه است

 

  

 

 

 


در سطر اول آن ، تو از راه می‌رسی و خاک بوی باران می‌گیرد

 

  

 


در سطر دوم ، آفتاب می‌شود و تو از درخت سبز سیب سرخ می‌چینی

 

  

 

  

 

در سطر سوم ، زمین می‌چرخد و مهتاب با رگبار هزار ستاره می‌بارد

 

  

 


در سطر چهارم ، تو دست‌‌هایت را به سوی مغرب دراز می‌کنی

 

  

 


در سطر پنجم ، همه چیز از یاد می‌رود و من به نقطه‌ی پایان قصه خیره ‌می‌مانم

 


.

 


.

 


.

 


و عشق آغاز میشود

 

...

 

 join group


نوشته شده در یکشنبه 90/6/20ساعت 5:22 عصر توسط افشین نظرات ( ) | |

 

   به من میگفت***

 انقدر دوستت دارم که اگر بگویی بمیر میمیرم

 باورم نمیشد فقط برای یک لحظه به او گفتم بمیر

 سالهاست که در تنهایش پژمرده ام

 کاش امتحانش نمیکردم

 کاش.........

            


نوشته شده در شنبه 90/6/19ساعت 12:3 عصر توسط افشین نظرات ( ) | |

       روزگاری مردم دنیا دلشون درد نداشت

                                                  هر کسی غصه ی اینکه چه می کرد نداشت

          چشمه ی سادگی از لطف زمین می جوشد

                                                     خودمانیم زمین این همه نامرد نداشت

           من نگویم که مرا از قفس ازاد کنید

                                                      قفسم برده به باغی و دلم شاد کنید

           می رسد روزی که بی من روز ها را سر کنی

                                                       می رسد روزی که مرگ عشق را باور کنی

           می رسد روزی که تنها در کنار عکس من

                                                        خاطرات رفته ام را مو به مو از بر کنی

                                           

                                   آدمک اخر دنیاست بخند    

                                   آدمک مردن همین جاست بخند

                                   آدمک خر نشوی گریه کنی

                                   کل دنیا سراب است بخند

                                  دست خطی که تو را عاشق کرد

                                  شوخی کاغذی ماست بخند

                                  ان خدایی که تو عاشق خوانی

                                  آدمک مثل تو تنهاست بخند


نوشته شده در سه شنبه 90/6/15ساعت 2:41 عصر توسط افشین نظرات ( ) | |

        ...  گفتمش از عالم مستی چه دانی؟؟؟

       ...  با چه جامی و با چه دلی شاد بخوانی؟؟؟

       ...  گفتمش دل می خری پرسید چند؟؟؟

       ...  گفتمش دل مال تو تنها بخند!!!

       ...  خنده ای کرد و دل از دستم ربود!!!

       ...  تا به خود باز امدم او رفته بود!!!

       ...  دل ز دستش روی خاک افتاده بود!!!

      ...   رد پایش روی دل جا مانده بود!!!

      ...   گفتمش نقاش را نقشی بکش از زندگی!!!

                                                  به قلبم نقش حبابی بر لب دریا کشید!!!

                                  


نوشته شده در شنبه 90/6/12ساعت 11:39 صبح توسط افشین نظرات ( ) | |

به همه خواهم گفت:به نسیمی که گذر خواهد کرد.که تو را دارم دوست......دارم دوست!!


نوشته شده در شنبه 90/6/12ساعت 11:2 صبح توسط دخترتنها نظرات ( ) | |



بعد از آن دلشوره های آشنائی


 

 

بعد آن دلتنگی دل بهر شادی


 

 

بعد آواز دل من از فرار بی صدائی


 

 

آمدی ماندی تو در دل همچو آوائی نهانی


 

 

بی توامشب من دویدم باز سوی وادی  بی همصدائی


 

 

ای تو تنها یاوردل  کاش میماندی برایم همچو رویائی خیالی


 

 

روز من بی تو تبه شد شب من بی همسفر شد


 

 

ای تو تنها خواهش دل بی تو این دل بی ثمر شد


 

 

یاد ایام گذشته یاد ان رویای شیرین نهفته


 

 

میزند خنجر به سینه میچکد اشکی به گونه


 

 

میدهد هر دم عذابم این که دل را پس فرستاد


 

 

آنکه اول در خراجش کوله باری دل فرستاد


 

 

شد دل من پاره پاره در غم تو بی وفایم


 

 

شد غم تو باوفاتر از خود تو بی وفایم


 

 

ای که اشک دیدگانم شد نثارت


 

 

ای که دل را تو شکستی زیر آوار غرورت


 

 

کاش یکشب  میشنیدی ناله و راز و نیازم


 

 

ای خدا تنها ترینم بازش آور من هنوز عاشق ترینم...


نوشته شده در چهارشنبه 90/6/2ساعت 11:52 صبح توسط افشین نظرات ( ) | |

   1   2      >

قالب وبلاگ : قالب وبلاگ